Ik ben er vrij zeker van dat ik het meest waardevolle deel van veel gesprekken al hoor voordat de opname begint. Niet in de officiële intro, niet in het nette antwoord op vraag één, maar in dat moment waarop iemand even ontspant en zegt: “Oh, dat doet me denken aan…” En dan komt er ineens een anekdote. Een kleine scène. Iets wat echt is gebeurd. Iets wat je kunt zien, horen en voelen. Dat is het moment waarop een verhaal gaat leven.

Ik kom het overal tegen. In podcasts, op events, in video, in interne talks. Je spreekt een expert of bedrijf en die zegt: “We vinden het belangrijk om compleet te zijn.” En dan komt er een lijst. Tien inzichten, twaalf trends, zeven pijlers, vijf stappen, drie frameworks. Alles moet erin, want alles is belangrijk. En toch gebeurt er na afloop vaak niets.

Niet omdat de inhoud niet goed is. Maar omdat zoveel mogelijk delen zelden impact maakt. Het is alsof je iemand in één keer een hele boekenkast cadeau doet, terwijl hij eigenlijk één goed boek nodig heeft.

Luisteren tijdens een interview. Klinkt als een open deur. Natuurlijk luister je. Waar ben je anders mee bezig? En toch is luisteren vaak precies het eerste dat sneuvelt.

Niet omdat je het niet wilt, maar omdat de setting onnatuurlijk is. Een microfoon voor je neus. Lampen op je gezicht. Een zaal met mensen die je aankijken. Een technicus die net iets te druk met zijn knoppen is. En ondertussen draait er een tweede gesprek in je hoofd.

Is mijn vraag wel duidelijk? Wat als ik straks geen vervolgvraag heb? Dit antwoord had ik niet verwacht. Ben ik te lang aan het woord? Zeg ik dit wel netjes?

Dat is het moment waarop je oren nog openstaan, maar je aandacht al weg is.

Het is vijf voor negen. Je zit klaar achter de microfoon. Je gast schuift aan, cappuccino in de hand. Je draait je intro af, stelt de eerste vraag… en binnen twee minuten hoor je jezelf véél te vaak praten. Je vult zinnen aan, skipt een stilte, vergeet de follow-up die je gast je net cadeau deed. Herkenbaar?

Hier zijn de vijf valkuilen die ik het vaakst zie, met praktische manieren om ze te omzeilen.

Je kent het. Een presentatie die inhoudelijk klopt, een podcast met een belangrijk onderwerp, een video waar iedereen hard aan heeft gewerkt. En toch is het na afloop snel weg. Mensen knikken, zeggen “interessant”, en de volgende dag is het verdampt.

Chip en Dan Heath beschrijven in Made to Stick waarom sommige ideeën blijven hangen en andere niet. Hun model heet SUCCESs: Simple, Unexpected, Concrete, Credible, Emotional, Stories. Het is geen trucje, maar een checklist die je dwingt om helder te maken wat je eigenlijk wilt zeggen, en vooral: waarom iemand het zou onthouden.

In deze blog leg ik eerst uit wat de onderdelen betekenen. Daarna vertaal ik het naar een podcast, video en presentatie op een event, met voorbeelden die je zo kunt gebruiken.

NH Nieuws start op vrijdag 9 januari met het nieuwe programma De Wereld in één Winkel. In deze reeks bezoeken we multiculturele ondernemersfamilies uit Noord Holland. Het programma laat zien hoe hun culturele achtergrond hun ondernemerschap vormt en hoe hun geschiedenis en keuzes het leven in hun buurt en stad beïnvloeden. De presentatie is in handen van Rudy Nicola.

Het is doodstil in de studio. Nog drie seconden tot de rode ON AIR-lamp aangaat. Mijn hart bonkt in mijn keel, maar zodra ik begin te praten, voel ik me als een vis in het water. Na meer dan 5000 uur radio maken – van de lokale omroep in Zandvoort tot de nationale zender 3FM – heb ik waardevolle lessen geleerd die niet alleen van toepassing zijn op radio, maar op elke vorm van communicatie. In deze blog deel ik mijn belangrijkste inzichten, opgedaan in 15 jaar ervaring bij diverse radiostations, waaronder WildFM, KXradio en Haarlem105. Deze lessen zijn niet alleen waardevol voor aankomende radiomakers, maar voor iedereen die effectief wil communiceren in het bedrijfsleven.